SAL7390, Act: V°115.2-V°116.1 (200 of 782)
Search Act
previous | next
Act V°115.2-V°116.1  
Act
Date: 1496-10-20

Transcription

2019-05-03 by Karel Embrechts
Tusschen janne vand(er) hallen t(er) eenre ende/
aelbrechte tants t(er) ande(re) comp(ar)e(re)nde voe(r) den raide/
vand(er) stadt dair de selve jan vand(er) hallen eyschte/
den selve(n) aelbrechte xxxv(½) rinsguld(en) van pijne/
en(de) arbeyde van geslagen te hebben(e) als aelbrecht/
noch diene(r) en(de) clerck was inden heyligengheest/
D(aer)aff de selve jan exhibeerde een cedulle gescreve(n)/
/ bijd(er) hant desselfs aelbrechts soe hij dat bekinde/
openbairlijc ende oic dat hij die noch sculdich/
was mair soe hij seyde niet en conste betalen/
op dat pas soe mits dien dat hij van zijnd(er)/
rekeni(nge) en(de) bewinde dat hij gehadt hadde van/
sheylichsgeests goeden tegen de mo(m)boirs noch ombe/
slicht stont soe anders bege(re)nde d(aer)o(m)me redel(ijc)/
uuytstel ende vueghelijcke daige bynne(n) den welck(en)/
hij die so(m)me bet(alen) mochte D(aer)op jan allig(er)de/
ende te kynne(n) gaff de lanckheyt vand(en) tijde/
en(de) daig(en) die hij gehadt hadde ende donsekerh(eit)/
van aelbrechte die dagelijcx vroente ende/
dicwijle ontboden zijnde te rechte niet comen en/
was genoech ov(er)geven(de) in dien hij mocht besorcht/
wordden en(de) vestich(eit) crijgen genoech zijnde d(aer)/
aen zij scult te verhalen hij woude hem/
geven te gevuege ten goetduncken(en) vand(er) stadt/
tot redelijcken t(er)mijne(n) Bij alsoe oic dat hij gelost/
wordde van vier pet(er)s iiii stuv(er)s myn diemen/
pete(re)n boschman noch sculdich bleven was van/
aelbrechts tijde van vier vercken(en) die aelbrecht/
den selven janne en(de) oic mathijse doen diene(r)/
vand(en) heylig(en) geeste hadde doen coepen tot shey/
lich g(eests) behoeff tegen den selve(n) pete(re)n ende de/
welke de selve pet(er) vand(en) selven janne als/
coep(er)e die hem d(aer) voe(r) eens voe(r) den borg(er)m(eeste)r/
hadde doen daigen Dwelc al oic de selve/
aelbrecht genoech bekinde bliven(de) van all bij/
tgene des hij voe(r) t(er) excusatien geallig(er)t mocht/
hebben ende als uuyt(er)lijc hij aelbr(echt) claeghde/
hoe dat alle zijn goede gehecht wae(re)n soe/
aend(en) mo(m)boirs vand(en) heylig(eest) soe aen zijn/
/ borgen die voe(r) hem stonden en(de) oic voe(r) zijn/
goede die tande(re)n tijden geinve(n)tarieert hadd(en)/
geweest soe and(er)ssins soe en conste hij hem ja(n)ne/
gheene vestich(eit) gedoen opde selve goede noch/
gheen pande voe(r) de voirs(creven) gebreken hem/
in handen gestellen Niet te myn p(rese)nteerde/
hij uuyt(er)lijck soe uuyt hem selven soe uuyt/
ond(er)wijse vand(er) stadt sulk(en) loffel(ijcken) borgen te/
stellen bynnen viii daigen naistcomen(de) die den/
rechte genoech soud(en) duncken zijnde die scult/
te betalen Dwelc alsoe en(de) op die vuege geap/
pointeert is te gescieden(e) ende den selven janne/
die scult te betalen(e) alle weken thien stuv(er)s/
tot dat de geheel so(m)me volbet(aelt) soude zijn/
bij alsoe oft hij [de] twee de derde lyet v(er)reycken/
sond(er) betalen dat dan al gevallen soude/
zijn Dwelc al aldus gesciedde met (con)sente/
ende ov(er)geven(en) van p(ar)tien inden raide vand(er)/
stadt p(rese)ntib[(us)] ambob[(us)] burg(imagis)[tr(is)] et plu(r)ib[(us)] aliis/
de cons(ili)[o] octobr(is) xx[a]
Contributorskristiaan magnus
Moderated bykristiaan magnus
Last update: 2017-04-18 by Xavier Delacourt